 Ostatnim dzieckiem tej wspólpracy jest album Romantyczny chlopiec.
Opowiesc rozwija sie w trzech rozdzialach, z których kazdy nosi imie jednej z glównych
postaci (Tom, Ines, Chico), kazdy rozpoczyna sie ilustracja na cala strone, opisujaca
krajobraz i definiuja jego atmosfere. Tytuly umieszczane u góry kazdej kartki, jeszcze
wzmacniaja ten podzial. rzucaja dodatkowe swiatlo na sceny zlapane na zywo.Czytelnik stopniowo zaznajamia sie z prawdziwa
natura postaci, z których kazda obdarzona jest bogata  przeszloscia. Czy bedzie to zyciorys Toma, który jest zigolakiem,
czy Ines, która jest ksiezniczka, poznajemy je bardzo powoli. Niczym ukladajace sie
równolegle do akcji puzzle. Ta historia milosna, pelna niepokojacych akcentów i
poslugujaca sie rozlicznymi maskami postaci, co pozwala igrac z oczekiwaniami czytelnika,
jest najlepszym dowodem wielkiego talentu Loustala jako malarza ludzkich namietnosci. |
Loustal dziala w wielu róznych
dziedzinach, od komiksu poczynajac, na rysunku prasowym i ilustracji konczac. Jego obrazki
charakteryzujace sie zywymi kolorami (bez wzgledu na to czy malowane sa akwarelami czy
farbami olejnymi) ewokuja atmosfera swiata i muzyki latynoskiej, w tonach nierzadko
egzotycznych. Pozywka jego komisów jest czesto jazz, blues albo mambo. Z tych wlasnie
swiatów przychodza jego pokrecone sylwetki, slynne postacie albo fatalne kobiety. Podobny
sposób odczuwanie i 
dobra
wspólpraca a z pisarzem Paringaux, z którym Loustal wydal wiele komiksowych albumów,
tylko przydaly mocy temu zmyslowemu swiatu. 
Poprzez zastosowanie orginalnego montazu, w którym teksty towarzysza niemym
obrazkom, niczym napisy w tlumaczonym obcojezycznym filmie, udalo im sie stworzyc narracje
charakteryzujaca sie niezwykla zmyslowoscia. Zdania towarzysza obrazkom, ale ich nie
wyjasniaja, a stanowia raczej ich echo, ozywiajac dzwieki i zapachy.